Beek

      Geen reacties op Beek

Beeknamen zijn ontstaan in de middeleeuwen (ca 1000 n. Chr.) uit het Germaanse woord baki (Duits=bach, Engels=beck/brook). Het is een woord dat wordt gebruikt voor een natuurlijke stromende waterloop, die kleiner is dan een rivier. Het is in grote delen van Duitsland, het oosten en zuiden van Nederland en in Belgiƫ algemeen. Beek heeft in algemeen gebruik de een deel van de oudere Aa-namen verdrongen.

In oude Nederlandse handschriften komt het woord voor als becca (1152) of bece (1228). De oudste beeknamen zijn gevonden in oorkondeboeken als plaatsnaam, omdat het gebruik van waternamen niet algemeen gebruikelijk was. Hilvarenbeek heet in 1285 nog gewoon Beke. De oudste vermelding van een beek-naam is die van de voormalige Lauerszee, vroeger een kustrivier met de namen Laubaci, Laubachi en Laubeci (9e eeuw).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *