Beek

      Geen reacties op Beek

Beeknamen zijn ontstaan in de middeleeuwen (ca 1000 n. Chr.) uit het Germaanse woord baki (in het Duits=bach) (in het Engels= beck en brook). Het is een woord dat werd gebruikt voor een natuurlijke stromend waterloop kleiner dan een rivier. Het is in grote delen van Duitsland, het oosten en zuiden van Nederland en in Belgiƫ algemeen. Beek heeft de oudere Aa-namen in algemeen gebruik verdrongen.

In oude Nederlandse handschriften komt het woord voor als becca (1152) of bece (1228). De oudste beeknamen zijn gevonden in oorkondeboeken als plaatsnaam omdat het gebruik van waternamen niet algemeen gebruikelijk was. Hilvarenbeek heet in 1285 Beke. De oudste vermelding voor een waternaam zit in de oude naam voor de Lauerszee, vroeger een kustrivier met de namen Laubaci, Laubachi en Laubeci (9e eeuw).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *