Zegedijk

      Geen reacties op Zegedijk

Een zegedijk (ook zijwende of zijkade genoemd) is een dwarsdijk met de functie om het water uit de naastgelegen gronden te weren en zijwaarts naar de rivier af te wenden. Ze hadden een belangrijke functie toen de Maas nog niet volledig was bedijkt en water uit hoger gelegen gebieden moest worden geweerd uit de polder. Zegedijken komen voor in het gehele rivierengebied, aan de Brabantse oever van de Maas tussen Heusden en Grave. Zie voor de etymologie het artikel over de waternaam Zeeg.

Voorbeelden zijn; de Harensche Zegedijk (of Groene dijk) tussen Haren en Duren (Berghem), in Lithoijen, Rosmalen, Maren(Oss) en Meerwijk (’s-Hertogenbosch), zoals blijkt uit de volgende 14e eeuwse attestaties;

“.. verkocht aan Bernardus Arts soen 5½ hont land, in Lithoijen, ter plaatse gnd die Lange Beemden, tussen voornoemde Bernardus Arts soen enerzijds en Yda dvw Henricus van Beke anderzijds, belast met zegedijken en een lijfpacht van ½ mud rogge ..”

” …1 morgen land in Merewijk, ter plaatse gnd Foijtswerf, tussen Willelmus Hels enerzijds en een sloot anderzijds, belast met zegedijk en sloten ..”

Het woord ‘zegedijk’ is soms verbasterd tot ‘zeedijk’ zoals de zeedijk tussen Doeveren en Drunen. Deze dijk werd na de Sint Elisabethsvloed (1421) aangelegd om het achterliggende land te beschermen tegen de sterke getijde-invloed van de zee, maar was oorspronkelijk al een zegedijk. Het was niet moeilijk om de oude zegedijk als zeedijk te zien en de oorspronkelijk betekenis te vergeten. Zo ook de zegedijk of zeedijk van Rosmalen die over Kruisstraat naar Nuland liep. Deze behield tot de sluiting van de Beerse Maas in 1943 haar functie, maar heeft nooit tot zeekering gediend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *